fbpx
ΜΕΛΑΝΩΜΑ (ΚΑΙ ΔΥΣΠΛΑΣΤΙΚΟΙ ΣΠΙΛΟΙ)

Οι απλοί σπίλοι είναι συνήθως μικρές καφέ κηλίδες ή επάρματα του δέρματος που εμφανίζονται κατά τις πρώτες δεκαετίες της ζωής του ανθρώπου και είναι είτε επίπεδοι είτε επηρμένοι με στρογγυλό ή σφαιροειδές σχήμα. Οι περισσότεροι σπίλοι εμφανίζονται λόγω της έκθεσης στον ήλιο.

 Δυσπλαστικοί σπίλοι είναι συνήθως επίκτητοι μελανοκυτταρικοί σπίλοι με ανώμαλα χαρακτηριστικά που καθιστά δύσκολη τη διάκρισή τους από το μελάνωμα. Οι δυσπλαστικοί σπίλοι δεν είναι καρκίνος αλλά μπορεί να εξελιχθούν σε καρκίνο. Όσοι έχουν δυσπλαστικούς σπίλους έμφανίζουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν μεμονωμένα ή πολλαπλά μελανώματα. Όσο  περισότεροι οι δυσπλαστικοί σπίλοι που έχει ένα άτομο, τόσο πιο υψηλός είναι ο κίνδυνος. Οι ασθενείς που εμφανίζουν 10 ή περισσότερους σπίλους, έχουν 12% μεγαλύτερη πιθανότητα να παρουσιάσουν μελάνωμα, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.

Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η έγκαιρη και σωστή διαγνωση και ο εντοπισμός αυτών των σπίλων μετα απο ενδελεχή κλινική εξέταση απο τον ειδικό σε συνδυασμό με το ιστορικό του ατόμου που τους φέρει. Η χαρτογράφηση και η δειγματοληπτική χειρουργική εξαίρεση και βιοψία εκείνων που φαίνονται πιο ΄υποπτοι’ στο να έχουν κακοηθη χαρακτήρα, ειναι επίσης συνήθης τακτική.

Το μελάνωμα προέρχεται από τα μελανινοκύτταρα του δέρματος, τα οποία βρίσκονται στο κατώτερο στρώμα της επιδερμίδας και παράγουν μελανίνη, τη χρωστική που προσδίδει το φυσικό χρώμα του δέρματος. Η έκθεση στον ήλιο οδηγεί σε αύξηση της παραγόμενης μελανίνης με αποτέλεσμα το μαύρισμα του δέρματος.

Το μελάνωμα σήμερα αποτελεί, όχι μόνο τον πλέον κακοήθη δερματικό όγκο αλλά και έναν από τους πλέον κακοήθεις καρκίνους γενικώς.

Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι κανόνας στην ιατρική κι αυτό ισχύει ιδιαίτερα για το μελάνωμα: Όσο πιο έγκαιρα διαγιγνώσκεται, τόσο πιθανότερη είναι η πλήρης ίαση. Θα πρέπει τακτικά να εξετάζετε το δέρμα σας και οποιαδήποτε αλλαγή σε σπίλο ή εμφάνιση καινούριου θα πρέπει να σας οδηγεί στο γιατρό σας.

Το σύστημα “ABCD” αποτελεί έναν μνημονικό κανόνα για τον εντοπισμό ύποπτων βλαβών:

  • Assymetry – Ασυμμετρία: Το ένα ημιμόριο της βλάβης δεν μοιάζει με το άλλο.
  • Border irregularity – Ακανόνιστα όρια: Τα όρια της βλάβης σχηματίζουν οδοντώσεις ή από τη βλάβη εκτείνονται «ψευδοπόδια» προς το περιβάλλον υγιές δέρμα.
  • Color variegation – Ποικιλοχρωμία: Η βλάβη παρουσιάζει ένα μίγμα χρωμάτων και αποχρώσεων.
  • Diameter – Διάμετρος: Μετρούμε τη μεγαλύτερη διάμετρο της βλάβης >6mm.

Ο ρόλος του πλαστικού χειρουργού είναι μεγάλης σημασίας, τόσο στην αφαίρεση των όγκων αυτών, όσο και στην αποκατάσταση των ελλειμμάτων που προκύπτουν. Απαραίτητη είναι η άμεση συμβουλή των ασθενών σε ειδικούς, σε περίπτωση νέων μορφωμάτων του δέρματος, ή σε διαφοροποίηση παλαιότερων μορφωμάτων, διότι η αντιμετώπιση σε πρώιμα στάδια παρέχει μεγαλύτερη πιθανότητα ίασης και αποκατάστασης.

Ο καρκίνος του δέρματος αποτελεί μια αδίστακτη “απειλή” τόσο του ήλιου όσο και του μαυρίσματος. Είναι δε πολύ συχνός στις χώρες με αυξημένη ηλιακή ακτινοβολία, όπως είναι η Ελλάδα.

Οι δύο πιο συνήθεις καρκίνοι του δέρματος (πλην του μελανώματος) είναι το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα και το ακανθοκυτταρικό . Αυτοί οι καρκίνοι του δέρματος μπορεί να αναπτυχθούν γρήγορα ή αργά ανάλογα με τον τύπο και σπάνια μεταδίδονται σε άλλα μέλη του σώματος. Συνήθως συμβαίνουν σε μέρη του σώματος που είναι εκτεθειμένα στον ήλιο, όπως το πρόσωπο, ο λαιμός και τα χέρια.

Παράγοντες Κινδύνου

  • Η υπερβολική έκθεση στον ήλιο.
  • Το θετικό οικογενειακό ιστορικό.
  • Το ανοιχτό χρώμα του δέρματος.
  • Το ευαίσθητο δέρμα.
  • Το ιστορικό ηλιακών εγκαυμάτων.
  • Οι δερματικοί σπίλοι (ελιές)
  • Οι προκαρκινωματώδεις βλάβες του δέρματος.
  • Η μεγάλη ηλικία.
  • Το ατομικό ιστορικό καρκίνου του δέρματος.
  • Το αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα.
  • Η έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες κινδύνου.

Σχεδόν όλοι οι καρκίνοι του δέρματος είναι θεραπεύσιμοι εάν διαγνωστούν έγκαιρα. Πολλές καρκινικές δερματικές αλλοιώσεις μπορούν να αφαιρεθούν από το δέρμα γρήγορα και εύκολα. Μερικές φορές αφαιρούνται εντελώς κατά την βιοψία και δεν είναι απαραίτητη περαιτέρω θεραπεία. Σε μερικές περιπτώσεις οι γιατροί κάνουν ακτινοβολία, ανοσοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή χρησιμοποιούν έναν συνδυασμό θεραπειών για την αντιμετώπιση της ασθένειας.

Ο ρόλος του πλαστικού χειρουργού είναι ζωτικής σημασίας, τόσο στην αφαίρεση των όγκων αυτών, όσο και στην αποκατάσταση των ελλειμμάτων που προκύπτουν. Αναλαμβάνουμε τόσο την ογκολογική χειρουργική αφαίρεση, όσο και την αποκατάσταση του δέρματος και των μαλακών μορίων.

Τα εγκαύματα αποτελούν τους πιο συχνούς τραυματισμούς που συμβαίνουν στο σπίτι και ειδικά στα παιδιά. Ένα έγκαυμα μπορεί να προκληθεί από τη φωτιά, τον ήλιο, τα χημικά, τα καυτά υγρά ή αντικείμενα, τον ατμό, τον ηλεκτρισμό και άλλα. Μπορεί να είναι ένα μικρό ιατρικό πρόβλημα ή και επείγον, θανατηφόρο περιστατικό.

Η πρώτη αντιμετώπιση των εγκαυμάτων, ιδιαίτερα από δευτέρου βαθμού και πάνω, θα πρέπει να αφήνεται στα χέρια των ειδικών, προκειμένου να αποφεύγονται μελλοντικά προβλήματα. Σε περιπτώσεις μεταεγκαυματικών προβλημάτων, μπορούμε να διορθώσουμε τόσο την αισθητική εικόνα, όσο και τη λειτουργικότητα, όπου υπολείπεται.

Υπάρχουν τρία βασικά είδη εγκαυμάτων: πρώτου, δεύτερου και τρίτου βαθμού. Κάθε βαθμός βασίζεται στη σοβαρότητα της βλάβης στο δέρμα.

  • Εγκαύματα πρώτου βαθμού (επιφανειακά)
  • Εγκαύματα δευτέρου βαθμού (επιφανειακά και βαθειά μερικού πάσχους )
  • Εγκαύματα τρίτου βαθμού (ολικού πάχους)
  • Εγκαύματα τετάρτου βαθμού: εικονα ποικίλλει, εως και όψη απανθρακωμένων ιστών.

Το έγκαυμα, όπως και κάθε άλλος ανοιχτός τραυματισμός αφήνει ουλές, οι οποίες άλλοτε δημιουργούν δυσμορφίες και άλλοτε έχουν λειτουργικές συνέπειες, όπως μείωση του εύρους κίνησης των άκρων, του λαιμού, του προσώπου κτλ. Στις περιπτώσεις αυτές κρίνουμε απαραίτητη την άρτια ενημέρωση του εγκαυματία, όσον αφορά τις δυνατότητες αποκατάστασης, είτε αυτή είναι με μεταμόσχευση δέρματος, τη χρήση matrix κολλαγόνου, τη διαταση και μεταφορά δέρματος με ειδικούς διατατήρες, τη χρήση τοπικών κρημνών ή με πλαστική Ζ, την ελεύθερη μεταφορά ιστών.

Αυτές και άλλες λύσεις είναι χρήσιμα εργαλεία τα οποία μπορούν ανάλογα με την περίπτωση να εφαρμοστούν ή και να συνδυαστούν, ώστε να βελτιωθεί σημαντικά η ποιότητα ζωής του εγκαυματία. Οι δυνατότητες επέμβασης και οι ιδιαιτερότητες του κάθε εγκαύματος είναι θέματα τα οποία πρέπει να συζητούνται εκτενώς, ώστε να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες του ασθενή.

Η χειρουργική της άκρας χειρός αποτελεί τον κλάδο της ιατρικής που ασχολείται με προβλήματα που εμφανίζονται στο χέρι, τον καρπό, και την ωλένη και απαιτεί πολύ εξειδικευμένες τεχνικές.  Η επιστημονική ομάδα της iDerma αναλαμβάνει επεμβάσεις σε χρόνιες παθήσεις, όπως το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, αρθρίτιδα κτλ.

Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Μία από τις πιο συνηθισμένες παθήσεις των χεριών είναι το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Το σύνδρομο προκαλείται, αλλά και εντείνεται από τις επαναλαμβανόμενες καθημερινές κινήσεις του καρπού (πχ κατά τη χρήση υπολογιστή) με αποτέλεσμα να προκαλείται μούδιασμα, πόνος και τελικά αδυναμία στο χέρι. Η επέμβαση που απαιτείται διενεργείται με τοπική νάρκωση σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα χειρουργείου. Η διάρκεια της επέμβασης είναι περίπου 15 λεπτά και ακολουθεί επίδεση με ελαστικό επίδεσμο. 

Σύνδρομο ωλένιου νεύρου

Το ωλένιο νεύρο παρέχει αισθητικότητα στο μικρό δάχτυλο και στο ήμισυ του παράμεσου. Επίσης νευρώνει αρκετούς μύες στο αντιβράχιο, αλλά η πιο σημαντική νεύρωση του είναι σε ομάδες μυών στο χέρι, που έχουν ως λειτουργία την κίνηση των δακτύλων και τη συλληπτικότητά τους. Η πίεση του ωλένιου νεύρου στον αγκώνα συνήθως εμφανίζεται με μουδιάσματα στην κατανομή αισθητικότητας του νεύρου. Σε παραμελημένες περιπτώσεις πιέσεως του νεύρου, έχουμε απώλεια της αίσθησης στην ίδια περιοχή, που συνδυάζεται με μείωση της μυϊκής ισχύος του χεριού. Μετά από αντικειμενική εξέταση του νευρολόγου ο οποίος επιβεβαιώνει τη διάγνωση, είναι απαραίτητη στις περισσότερες περιπτώσεις η χειρουργική αποσυμπίεση του νεύρου. Η επέμβαση αυτή γίνεται ενδοσκοπικά με μια τομή περίπου 2 εκατοστών, πάνω από τον αγκώνα.

Αφαίρεση γαγγλίου

Ένα παχύ υγρό που ονομάζεται αρθρικό υγρό βοηθά τις αρθρώσεις και τους τένοντες να κινούνται αργά. Μερικές φορές αυτό το υγρό διαρρέεται εκτός της άρθρωσης ή του τένοντα. Το υγρό στη συνέχεια γίνεται πολύ παχύ και κολλώδες, και μπορεί να σχηματίσει θύλακες υγρού (κύστεις), γνωστά ως γάγγλια.  Τα γάγγλια μερικές φορές εξαφανίζονται από μόνα τους, αλλά αν γίνουν επώδυνα ή αρχίζουν να μειώνουν την κίνηση, μπορούμε να αφαιρέσουμε το υγρό χρησιμοποιώντας μια βελόνα. Μπορεί να χρειαστεί μικρή χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση τους, αν και είναι πιθανό ότι θα επανέλθουν.

Αρθροσκόπηση του καρπού

Η αρθροσκόπηση του καρπού είναι μία χειρουργική επέμβαση, στην οποία μικρή κάμερα συνδέεται με μία οθόνη (αρθροσκόπιο) και τοποθετείται στον καρπό . Αυτό επιτρέπει στο χειρουργό να κοιτάξει άμεσα τα οστά και τους συνδέσμους του καρπού και να διαγνώσει και αντιμετωπίσει επώδυνες καταστάσεις. Η αρθροσκόπηση χρησιμοποιείται σαν διαγνωστικό εργαλείο για να καθοριστεί η αιτία του πόνου ή της δυσλειτουργίας (όπως της αίσθησης τριγμού) στο καρπό. Μπορεί όμως ταυτόχρονα χρησιμοποιηθεί για να θεραπευτούν μια ποικιλία τραυματισμών, όπως συνδεσμικές βλάβες, σπασμένα οστά και φλεγμονή της άρθρωσης του καρπού ή φθορά του αρθρικού χόνδρου (αρθρίτιδα).

Αρθρίτιδα στο χέρι

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα(ΡΑ) είναι μια σοβαρή αυτοάνοση νόσος που προσβάλλει  κυρίως τις αρθρώσεις. Ένα σύμπτωμα της ΡΑ είναι παρόμοιο με το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, το οποίο χαρακτηρίζεται από μούδιασμα στον καρπό και τα χέρια. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η διόγκωση στο βραχίονα συμπιέζει τα νεύρα που διαπερνούν τα χέρια. Η αίσθηση είναι συχνά χειρότερη το βράδυ. Πολλές φορές η ΡΑ διαγιγνώσκεται λανθασμένα ως σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Ο στόχος των επεμβάσεων είναι η βελτίωση της κινητικότητας και η μείωση του πόνου.

Όγκοι παρωτίδας, παρωτιδεκτομή

Η παρωτίδα είναι ένας σιελογόνος αδένας, δηλαδή ένας αδένας που παράγει σάλιο. Συνολικά, υπάρχουν δύο παρωτίδες, μία σε κάθε πλευρά του προσώπου, και βρίσκονται μπροστά από το πτερύγιο του αυτιού.

Ένας όγκος της παρωτίδας, όπως άλλωστε και ένας οποιοσδήποτε όγκος του σώματος, δημιουργείται επειδή ορισμένα από τα κύτταρα του αδένα πολλαπλασιάζονται σε μεγάλο βαθμό. Οι περισσότεροι από τους όγκους της παρωτίδας (πάνω από το 80%) είναι καλοήθεις. Σπανιότερα, βέβαια, είναι δυνατόν ένας όγκος της παρωτίδας να είναι κακοήθης. Η διάγνωση μπορεί να γίνει μέσω βιοψίας με λεπτή βελόνη ή με κανονική ιστολογική εξέταση μετά τη χειρουργική αφαίρεσή του.

Οι όγκοι διακρίνονται στις εξής κατηγορίες:

Α. Καλοήθεις όγκοι

  1. Πλειόμορφο αδένωμα. Είναι ο πιο συχνός όγκος της παρωτίδας (περίπου το 50% όλων των όγκων της παρωτίδας).
  2. Ο όγκος του Warthin.
  3. Μη επιθηλιακοί. Αιμαγγείωμα, λίπωμα.

Β. Κακοήθεις όγκοι

  1. Βλεννοεπιδερμοειδές καρκίνωμα. Αποτελεί την πιο συχνή μορφή κακοήθους όγκου της παρωτίδας.
  2. Αδενοκυστικό καρκίνωμα.
  3. Κυψελιδικό καρκίνωμα.
  4. Καρκίνωμα σε πλειόμορφο αδένωμα.
  5. Λέμφωμα.
  6. Μεταστατικοί όγκοι της παρωτίδας. Δηλαδή όγκοι που αναπτύχθηκαν σε κάποιο άλλο σημείο του σώματος και στη συνέχεια έκαναν μετάσταση στην παρωτίδα (σπάνιο).

Το 80% των όγκων της παρωτίδας είναι καλοήθεις, παρολαυτά συνήθως συστήνεται η χειρουργική αφαίρεσή τους. Ο λόγος είναι διότι καθώς περνάει ο καιρός συνεχίζουν να μεγαλώνουν προκαλώντας δυσμορφία του προσώπου, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στο μικτό όγκο της παρωτίδας ή στο πλειόμορφο αδένωμα, μπορεί μετά από πολλά χρόνια να εξαλλαγούν (μετατραπούν) σε κακοήθεις όγκους, δηλαδή σε καρκίνο. Επίσης, όσο πιο μεγάλος είναι ο όγκος τόσο πιο δύσκολο είναι να αφαιρεθεί, άρα είναι προτιμότερο ένα χειρουργείο να γίνει σχετικά νωρίς παρά όταν ο όγκος έχει γίνει πολύ μεγάλος.

Η χειρουργική της παρωτίδας είναι άκρως απαιτητική και ουσιαστικά ο ειδικός χειρουργός που την πραγματοποιεί οφείλει να κατέχει άριστα την ανατομία της περιοχής με εξέχουσα εκείνη του προσωπικού νεύρου καθώς και τις τεχνικές αποκατάστασης των ελλειμμάτων που προκύπτουν.  Στην IDerma  η εμπειρία των χειρουργών μας στον τομέα αυτό εξασφαλίζει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Η μετεγχειρητική παρακολούθηση και φροντίδα είναι βασική και περιλαμβάνει τον έλεγχο για τη λειτουργία του προσωπικού νευρου, τη δημιουργία αιματώματος, την ικανοποιητική επούλωση την ύπαρξη σιελλόρροιας κ.τ.λ. Τα ράμματα αφαιρούνται στις 7-10 ημέρες και ο ασθενής μπαίνει σε πρόγραμμα επανεξετάσεων (follow-up).

Περισσότερα Άρθρα...

Blog

Dr.Dimitrios Karypidis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 DR.DIMITRIOS KARYPIDIS 

MD, MSc, MSc, PhD, FAACS, FICS, FEBOPRAS, FACS

READ MORE

iDerma Aesthetic Medicine & Surgery - Πλαστική χειρουργική, Πλαστικός χειρουργός . Δρ. Δημήτριος Καρυπίδης MD, MSc, MSc, PhD, FAACS, FICS, FRSM, FEBOPRAS, FACS. Πολλαπλή Πιστοποίηση απο τους πλέον σημαντικούς οργανισμούς και συλλόγους παγκοσμίως